“Zdrowy rozsądek” jako cecha przynależna wszystkim ideologicznym przeciwnikom broni, a deficytowa u jej zwolenników, ewentualnie “zdroworozsądkowe” (rozwiązania, prawo, reformy, przepisy) stanowią najczęściej pojawiające się epitety w refrenie przemówień i nagłówkach publicystyki członków lobby rozbrojeniowego. Przykład “Golden State” oferuje unikalny wgląd w to, co apologeci kontroli tak naprawdę rozumieją przez ów mityczny “common sense”, lecz uprzedzam, że życia kalifornijskiej sekwoi nie starczy na przeczytanie wszystkich ustaw, które spłodził “rozsądek” tamtejszych regulatorów. Ujmę to w ten sposób: aby cieszyć się resztkami wolności legalnego posiadania i noszenia broni, mieszkaniec Kalifornii potrzebuje mapy w postaci 277-stronnicowego tomiszcza, objaśniającego meandry piętrowych i zwodzących na manowce paragrafów. Liczba pułapek zastawionych przez biurokratycznego Lewiatana, w które można wpaść i w rezultacie skończyć z wyrokiem kryminalnym, jest oszałamiająca. 

Kalifornia jest zdobywczynią niesamowitych jak na standardy amerykańskie 81 punktów na 100 w rankingu Brady Campaign za rok 2011 na najostrzej normujący dostęp do broni palnej stan w Ameryce (dla porównania Arizona i Utah dostały 0, Luizjana – 2, Floryda – 3, Teksas – 4, New Hampshire – 6). Od 2013 roku nielegalna jest tam nawet sprzedaż zabawek, które swoim wyglądem imitują prawdziwą broń. Jak każdy dumny przyczółek “zdrowego rozsądku”, Kalifornia praktykuje również w najlepsze uznaniowość w wydawaniu pozwoleń na noszenie broni ukrytej. W potocznym żargonie to się nazywa “may-issue”, czyli taki system licencyjny, który pozostawia dużą swobodę decyzyjną lokalnym władzom (kapitan policji, względnie biuro szeryfa). Oficjele ci mogą zaostrzać kryteria, łagodzić je albo w ogóle zakazać spacerowania z bronią poza domem. Na poniższym kartogramie doskonale widać, które jurysdykcje nie robią problemów, a które cofają wszystkie podania:

may-issue

Kolory poszczególnych hrabstw nie są przypisane do nich na stałe;
mogą się zmieniać na skutek wyroków sądowych albo decyzji wyborczych.

Odcieniem zielonym oznaczono hrabstwa, gdzie uzyskanie zezwolenia na noszenie broni jest relatywnie proste; jaskrawozielonym – gdzie trzeba wymyślić powód, ale władze generalnie zachowują się bardzo po ludzku i nie rzucają kłód pod nogi; wreszcie kolory żółty, czerwony i ciemnoczerwony – uzyskanie pozwolenia jest skomplikowane, możliwe tylko po znajomości, albo totalnie nierealne (wszystkie aplikacje bez wyjątku lądują w koszu na śmieci). Na osłodę pozostaje to, że zgoda uprawniająca do noszenia broni ukrytej otrzymana w jurysdykcjach zielonych zachowuje swoją ważność na terenie całego stanu. Jeżeli, przykładowo, jesteśmy mieszkańcami Fresno albo Riverside, a pracujemy w Los Angeles, to możemy w granicach miasta broń nosić i teoretycznie nie grożą nam z tego tytułu żadne prawne konsekwencje (interaktywna mapa przedstawiająca liczbę wydanych zezwoleń z podziałem na hrabstwa dostępna jest tu).

Arbitralne reguły selekcji w odsiewaniu petentów skłoniły Krisa Koeniga, założyciela wytwórni Dead Patriot Films, do nakręcenia dokumentu o broni palnej w Ameryce – “Assaulted: Civil Rights Under Fire” (narratorem jest Ice-T, który na starość nie zmienił poglądów na “słuszne” i publicznie deklaruje swoje poparcie dla Drugiej Poprawki).

Koenig urodził się i dorastał w Kalifornii. Obecnie mieszka w niewielkim miasteczku Chico, położonym w północnej części stanu. Inspiracja do stworzenia “Assaulted” przyszła raczej z nieoczekiwanej strony. Kiedy jako dokumentalista gromadził materiały dla lokalnej telewizji o gangach działających w Północnej Kalifornii i akurat wybierał się z ekipą w teren, jeden z zastępców szeryfa rzucił do niego: “Wierzę, że ma pan pozwolenie na noszenie broni”. W tamtym czasie Koenig takowego nie posiadał, lecz szybko zdecydował, że musi sobie wyrobić licencje i to był dla niego moment oprzytomnienia.

Zetknięcie z kalifornijską biurokracją było jak kubeł zimnej wody. Zdał sobie wówczas sprawę ze skądinąd banalnego faktu, że w oczach miejscowej legislatury nie wszyscy są równi i że w zależności od hrabstwa zasady reglamentacji mogą się od siebie dramatycznie różnić. To skłoniło reżysera do drążenia głębiej: dlaczego w jednym regionie prawo jest liberalne, a w innym – oddalonym o pięćdziesiąt kilometrów – panuje zamordyzm? Co powoduje ludźmi u władzy, gdy odmawiają cywilom prawa do posiadania i noszenia broni? Czemu jeden szeryf wydaje zgodę każdemu, kto nie był notowany, a inny potrafi lekką ręką skasować wszystkie aplikacje od osób, które w życiu nie dostały nawet mandatu za złe parkowanie? Tak narodziła się idea przewodnia “Assaulted” – czym w rzeczywistości jest polityka kontroli broni, jakie motywy kierują jej propagatorami i jakie formy przybierała w amerykańskiej historii:

Zwiastun “Assaulted: Civil Rights Under Fire”

Z wyjątkiem jednej wszystkie kalifornijskie ustawy do roku 1967, ograniczające dostęp cywilów do broni palnej, jak również regulujące sposób jej noszenia w miejscach publicznych, rodziły się w klimacie głęboko zakorzenionych uprzedzeń o charakterze rasowym. Niby to żadna nowość, w końcu chronologicznie pierwsze akty prawne powstałe na terytorium USA i definiujące, kto powinien, a kto nie powinien broni nosić, były programowo rasistowskie i dotyczyły wyzwolonych Murzynów (black codes), lecz w przypadku Kalifornii mamy do czynienia ze szczególną patologią. Była to mieszanka często uzasadnionego strachu przed odwetem ze strony dyskryminowanych mniejszości etnicznych, wyrachowania rozumianego jako polityczna potrzeba trzymania określonej grupy ludzi pod butem, oraz zwykłego poczucia wyższości, że jest się jedyną rasą predestynowaną do noszenia broni.

Poniżej lista aktów prawnych w kolejności uchwalania:

  • ustawa z 1854 roku o zakazie sprzedaży broni i amunicji ludności indiańskiej (link);
  • ustawa z 1863 roku o zakazie publicznego noszenia broni w ukryciu (link);
  • ustawa z 1917 roku penalizująca noszenie broni ukrytej w miastach (link);
  • ustawa z 1923 roku o rejestracji broni krótkiej (link);
  • Ustawa Mulforda z 1967 roku o zakazie noszenia załadowanej broni na widoku (link).
  • regulacje po roku 1968  link
  • likwidacja Ognistego Kręgu  link